مدّتى بود از خانم پروين اعتصامى تقاضا مى‏نمودم موافقت كنند به طبع مجدّد ديوان كه نسخ چاپ اوّل آن از ديرزمانى ناياب شده بود اقدام كنم .بر اثر اين اصرار در نوروز امسال اجازه تجديد طبع را دادند .گمان مى‏بردم چاپ دوّم نيز مانند طبع اوّل تحت نظر خود ايشان انجام خواهد يافت .افسوس كه اجل مهلت نداد و خانم پروين كه روز سوّم فروردين در بستر بيمارى خفته بودند در نيمه فروردين 1320 نيمه شب به سراى جاويدان شتافتند .

كارى را كه آرزو داشتم در حيات خواهر انجام دهم ناچار با تأسّف و اندوه بسيار پس از درگذشت ايشان صورت دادم و اينك چاپ دوّم ديوان از لحاظ ارباب فضل و دانش مى‏گذرد .طبع جديد قسمت عمده قصايد و مثنويّات و تمثيلات و مقطّعات و مفردات خانم پروين را شامل است .قصايد و قطعاتى كه در طبع اوّل نبوده و تعداد آنها متجاوز از پنجاه است در طبع مجدّد با علامت نمايانده شده تا از آنچه سابقا منتشر گرديده متمايز باشد . ¹ در طبع مجدّد سعى بليغ بعمل آمده تا از هر سهو و اشتباهى احتراز گردد و در اين امر تا حدّ معتدبهى توفيق حاصل شده .در طبع مجدّد قصايد و قطعات براى تسهيل مراجعه و عطف شماره‏گذارى شده است .طبع مجدّد با آخرين عكس خانم پروين كه در بهمن 1319 برداشته شده و نيز با عكس قطعه‏اى كه معلوم نيست در چه تاريخ براى سنگ مزار خود سروده مزيّن است .

ابوالفتح اعتصامى

 تهران مهر 1320